(Kandungan berikut tidak sesuai untuk penonton di bawah 15 tahun.)
(Budi bicara penonton dinasihatkan.)
Kita bertemu sekali lagi, Cik Hong.
Sudah lama, bukan?
Awak juga kejar saya begini pada tahun lepas, bukan?
Pada hari Kim lan mati...
Awak orang yang kejar saya, bukan?
(Malam Galakkan)
(Episod 21)
(Malam Galakkan)
Akhirnya awak ingat siapa saya.
Oh Tuhan, memang sukar untuk rahsiakannya daripada awak.
Kenapa awak datang ke kedai bunga makcik saya?
- Awak mahu buat apa terhadap dia? - Lihat sini.
Jangan marah sangat.
Sebaik sahaja saya jumpa semula barang saya,
Saya akan hilangkan diri.
Asalkan awak tidak buat saya marah,
saya takkan buat apa-apa.
Asalkan awak tidak buat saya marah.
Apa yang awak cari sebenarnya?
Awak cakap kepada saya di gudang itu yang awak cari sesuatu.
Saya akan carikan untuk awak.
Beritahu saya apa yang awak cari sebenarnya.
Dan...
Dan, tolong jangan ganggu keluarga saya lagi.
Awak akan carikan untuk saya?
Saya akan carikan untuk awak. Saja janji.
Tapi, sebagai balasan,
tolong beritahu saya apa yang telah berlaku pada hari itu.
Awak tahu apa yang telah berlaku, bukan?
Setahun lepas, pada hari itu.
Apa yang telah berlaku pada hari itu?
(Malam Galakkan)
Apa yang awak mahu?
Sejak bila awak berkenalan dengan Pengerusi Jang?
Kenapa awak datang dengan dia?
Selepas buat kecoh dan menangis di hadapan awak,
saya pergi kepada dia...
kerana saya membazirkan banyak disebabkan kerana awak.
Awak beritahu Jang Yoon tentang malam itu?
Apa yang awak fikir ketika beritahu dia tentang perkara seperti itu?
Saya cuma beritahu dia apa yang saya nampak.
Yang awak ekori kereta Kim lan pada hari itu.
Saya nampak semua yang berlaku.
Saya sudah beritahu awak saya pulang ke rumah. Awak sudah tersilap.
Awak jangan tipu saya.
Sejak dari hari itu, awak sudah mula sukakan Yi Young.
Sebelum hari itu, awak cuma tahu nama dia sahaja.
Ataupun awak langsung tidak tahu nama dia?
Jadi, awak beritahu Jang Yoon...
kerana Yi Young?
Sebab kenapa saya lakukannya tidak penting.
Awak mahu berpisah dengan saya disebabkan dia.
Saya sudah cakap yang itu bukan kerana dia.
Jika itu benar, kenapa awak berada di sisi dia...
walaupun awak tidak cintakan dia?
Itu agak pelik, bukan?
Mungkin saya tersilap tentang perkara lain,
tapi saya tahu awak tidak cintakan sesiapa. Saya yakin dengan itu.
Itu yang buat perkara ini jadi lebih pelik.
Awak dapat jawatan tetap setahun selepas lan mati.
Jadi, kenapa?
Itu semua hasil kerja keras saya.
Saya tahu.
Itu memang sangat hebat.
Saya memang rasa bangga dengan awak.
Tapi, begitu,
untuk dapat jawatan itu dalam masa setahun memang menakjubkan.
Siapa yang beri jawatan itu kepada awak?
Sebagai balasan untuk apa?
Teruskan.
Saya teringin untuk tahu...
apa yang awak lakukan kepada Yi Young...
pada malam itu.
Saya mahu lihat awak...
musnah dengan teruk.
Dan, saya akan tersenyum.
Awak tidak boleh bergurau tentang perkara begitu.
Awak fikir saya akan percayakan awak?
Jika saya beritahu apa yang saya cari,
awak mungkin akan serahkannya kepada orang lain.
Awak fikir saya seorang yang dungu?
Saya takkan serahkannya kepada orang lain.
Saya tidak tahu apa yang awak cari,
dan saya langsung tidak peduli tentangnya.
Tapi, awak akan dapat bayaran jika awak jumpa barang itu?
Saya akan bantu awak.
Walaupun ia bukti pembunuhan?
Walaupun jika ada pelbagai jenis maklumat kotor di dalamnya,
awak rasa...
awak boleh jalani hidup normal selepas serahkannya kepada saya?
Awak pernah tikam seseorang sekali...
dan emosi awak terganggu sejak daripada hari itu.
Betul cakap saya, bukan?
Saya boleh lakukannya.
Saya cakap, saya boleh lakukannya.
Seperti yang awak cakap,
Saya pernah tikam seseorang sebelum ini.
Saya cuma minta awak berhenti bekerja dengan makcik saya.
Jadi, saya boleh buat apa sahaja.
Saya rasa tersentuh kerana awak sangat sayangkan keluarga awak,
tapi saya tidak percayakan sesiapa.
Manusia adalah haiwan menjijikkan...
yang akan menipu walaupun ketika mereka berada dalam bahaya.
Pada malam itu, setahun yang lalu,
ada orang lain...
di dalam gudang itu.
Orang lain?
Ada orang lain selain lan dan saya?
Awak siapa?
awak jangan dekati kami.
Yi Young!
Siapa awak?
Cuba awak ingat semula.
Menikam seseorang tidak semestinya bermaksud membunuh.
Apa maksud awak?
Maksud awak...
mungkin bukan saya yang bunuh Kim lan?
Siapa lagi yang ada di sana?
Itu awak perlu ingat sendiri.
Ingat semula siapa orangnya.
Kemungkinan besar...
orang itu adalah pembunuh sebenar.
Awak masih ada pen...
yang Filharmonik Shinyoung beri sebagai hadiah percuma?
Pen?
Cari dan bawakan kepada saya.
Jangan cuba buka atau siasat apa ia sebenarnya.
Awak cuma perlu tutup mulut awak...
dan lakukannya secara sembunyi-sembunyi.
Jadi, saya akan beritahu awak...
identiti orang yang berada di gudang itu.
Senyumlah.
Saya akan beri nombor telefon saya kepada awak.
Awak ekori saya atau apa?
Saya tidak tahu yang awak juga berminat dengan saya.
Saya rasa kecewa. Saya sangat menghormati awak.
Apa yang awak lakukan untuk dapat jawatan tetap?
Itu sebab kenapa awak bunuh lan?
Awak pasti bersungguh-sungguh mahu saya nampak seperti pembunuh.
Saya ada satu soalan.
Awak sanggup tukar adik lelaki awak untuk sesuatu?
Awak tanya saya soalan yang tidak masuk akal.
Bagi saya, saya sayangkan jawatan ini...
sama seperti bagaimana awak sayangkan adik awak.
Mari anggap saya dapat jawatan ini dengan cara itu.
Jika saya tidak layak, bukankah semua orang akan tahu mengenainya?
Awak fikir mereka akan biarkannya?
Mereka akan cuba pecat saya selepas konsert sulung saya.
Kita akan bercakap lagi selepas ia selesai.
(Saya Mahu Dengar Lagu Awak)
Pengerusi Jang, tolong jaga orkestra ini dengan baik.
Semua ahli orkestra ini sangat berkebolehan.
Mereka semua berjiwa seni.
Sejak bila awak berkenalan dengan Pengerusi Jang?
Sejak awak halau saya.
Awak tidak tahu bagaimana industri ini berfungsi?
Apabila keadaan sudah reda,
Saya akan panggil awak semula, bagaimana awak boleh khianati saya?
Awak tidak tahu apa yang saya telah lakukan untuk awak?
Apa yang paling penting adalah hasilnya.
Bukan itu memang cara untuk lakukannya?
Jadi, rasanya awak tidak berapa suka dengan Pengerusi Jang.
Tapi, dia nampaknya sangat berminat dengan awak.
Apa?
Minat yang bagaimana?
Sebenarnya,
dalam banyak aspek.
Oh, ya.
Bagaimana keadaan institusi rahsia awak kebelakangan ini?
Terima kasih atas semua...
yang awak lakukan untuk saya.
Hei.
Awak...
Berani awak?
Perempuan tidak guna...
Mari duduk.
Awak ada buat salah?
Jangan muram sangat.
- Mak cik. - Awak tidak perlu terangkannya.
Soo Young telah beritahu saya segala-galanya.
Kenapa awak tidak beritahu saya lebih awal?
Bagaimana awak boleh tanggung semua itu bersendirian?
Jangan menangis.
Saya sudah buat keputusan untuk tidak menangis lagi.
Dan...
saya akan lupakan mengenainya.
Saya bukan cuba untuk mengelaknya.
Saya cuma tidak boleh...
Saya cuma tidak boleh percaya yang awak tikam seseorang.
Saya yang besarkan awak,
jadi saya tahu siapa awak sebenarnya.
Tapi, saya masih ingat yang saya lakukannya.
Soo Young beritahu saya...
yang apabila seseorang mengalami trauma,
mereka mungkin akan cipta memori mereka sendiri.
Ya,
itu memang sesuatu yang masuk akal.
Awak seorang yang terlalu baik,
jadi rasa bersalah itu pasti telah buat awak menderita.
Tidak mengapa.
Mulai hari ini,
saya tidak benarkan awak pulang ke rumah.
Tinggal dengan kami buat sementara waktu.
Saya akan suruh Soo Young tidur di ruang tamu.
Ya?
Awak masih ada pen...
yang Filharmonik Shinyoung berikan sebagai hadiah percuma?
Pen?
Cari dan bawakan kepada saya.
Jadi, saya akan beritahu awak...
identiti orang yang berada di gudang itu.
Saya perlu ingat. Saya mesti ingat semula.
Jika saya mahu sembunyikan sesuatu,
di mana saya akan sembunyikannya?
Bagaimana jika pen itu bukan berada dengan saya?
Awak buat apa itu?
Oh Tuhan.
Awak hilangkan diri selama beberapa hari, dan lihatlah awak.
Awak sudah tunggu lama?
Pastikan telefon awak dihidupkan.
Jadi, awak tidak perlu menunggu.
Awak baru pulang?
Ia sangat membosankan.
Mari masuk dalam.
Ini telefon lan. Awak boleh lihat sendiri.
Kenapa awak tiba-tiba mahu lihat barang dia?
Saya fikir ini boleh bantu saya ingat semula sesuatu.
Saya faham yang awak berusaha untuk ingat sesuatu,
tapi jangan paksa diri awak. Awak boleh lihat semua ini.
Awak lapar?
Awak mahu roti bakar?
Tidak mengapa.
Awak masih ada pen...
yang Filharmonik Shinyoung berikan sebagai hadiah percuma?
Saya sudah panaskan sedikit.
Saya rasa lebih baik jika awak minum sesuatu yang hangat.
Ada sesuatu telah berlaku hari ini, betul?
Tidak mengapa. Awak boleh ceritakan kepada saya.
Sejujurnya...
Saya bertemu dengan lelaki daripada gudang itu.
- Di mana? - Di kedai bunga mak cik saya.
Dia bekerja sebagai pekerja sambilan di situ.
Dia ada parut di bahagian belakang tangan.
Pada saat saya nampak parut itu,
tiba-tiba saya teringat tentang hari itu.
Dialah lelaki yang kejar saya pada tahun lepas...
pada hari kemalangan itu.
Saudara saya tidak tahu tentang dia.
Saya tidak mahu letak mereka dalam bahaya, jadi saya rahsiakannya.
Apa yang dia cakap kepada awak?
Dia beritahu saya yang semuanya baik-baik sahaja...
asalkan saya tidak buat dia marah.
Saya rasa lebih baik jika...
awak bersama dengan keluarga awak daripada bersendirian.
Marilah. Saya akan hantar awak ke rumah mak cik awak.
Kenapa?
Tidak mengapa. Tiada apa-apa.
Mari pergi.
Cari dan bawakan kepada saya.
Jangan buka atau siasat apa itu sebenarnya.
Cuma tutup mulut awak...
dan lakukannya secara rahsia.
Jadi, saya akan beritahu awak...
identiti orang yang berada di dalam gudang itu.
Awak buat apa di situ?
Awak cari apa sebenarnya?
Berapa nilainya?
Awak akan berikannya jika saya beritahu awak?
Jangan tunjuk muka awak di hadapan Yi Young.
Dan, saya mahu awak jauhkan diri daripada keluarga dia.
Beritahu saya apa sebenarnya yang awak cari.
Berapa nilainya?
Awak tidak perlu tahu apa yang saya cari.
Dan, harganya pula,
ia bernilai lebih kurang tiga juta dolar.
Beri jumlah yang lebih realistik. Jumlah yang saya boleh beri...
dan yang awak layak dapat.
Betul cakap awak.
Jumlah seperti itu tidak realistik untuk lelaki seperti saya.
Oh Tuhan.
Bagaimana pula dengan beg bimbit yang dipenuhi...
sijil hadiah yang bernilai 500 dolar?
Jika keadaan jadi buruk, itu akan berikan awak nasib malang.
Beri telefon awak kepada saya.
Awak tahu apa-apa tentang Nam Ju Wan,
konduktor Fiharmonik Shinyoung?
Bagaimana pula saya tahu apa-apa tentang lelaki seperti dia?
Saya gunakan telefon bimbit haram.
Jadi, nombor saya mungkin akan bertukar.
Saya akan beritahu awak jika nombor saya bertukar.
telefon saya sebaik sahaja awak ada duit itu.
Jadi, saya akan berikan apa yang saya ada.
Konsert itu akan diadakan esok.
Awak ada masa untuk ini?
Itu bukan sesuatu yang awak perlu risaukan.
Boleh awak pinjamkan saya duit? Saya akan bayar semula.
Untuk apa?
Saya perlukannya untuk sesuatu.
Awak perlukannya?
Ya.
Awak patut fikir semula tentang...
semua yang awak pernah ucapkan kepada saya sehingga sekarang.
Awak masih ingat...
bila awak tiba-tiba putuskan untuk pindah keluar tahun lepas?
Awak cakap yang awak langsung tidak anggap saya sebagai ayah awak.
Kenapa saya perlu pinjamkan duit jika awak anggap saya begitu?
Cuba awak terangkannya...
supaya saya boleh faham.
Bagaimana awak boleh rasa berani untuk pinjam duit saya...
kan awak langsung tidak anggap saya sebagai ayah awak?
Tolonglah.
Saya akan bayar semula dalam tempoh sebulan.
Saya tidak pernah minta apa-apa daripada awak.
Dan, saya pasti akan kekalkan begitu.
Mungkinkah,
ini ada kaitan...
dengan apa yang berlaku kepada lan?
Jika itu sebabnya, saya tidak mahu berikannya.
Saya tidak mahu awak terlibat dalam kes itu.
Itu buat saya ketakutan.
Jika awak perlukan duit saya,
Saya mahu awak berhenti daripada Fiharmonik Shinyoung...
dan tinggalkan negara ini secepat mungkin.
Jadi, baru saya akan pinjamkan duit itu.
Nenek!
Hei.
- Nenek. - Oh Tuhan.
Oh Tuhan.
Bertenang. Jangan berpaut dengan saya seperti itu.
Oh Tuhan, saya tahu awak sukakannya.
Biar saya bawakan. Oh Tuhan.
Kenapa berat sangat? Apa pula ini?
Awak rasa apa? Ini semua adalah hidangan sampingan.
Ju Wan mungkin nampak seperti...
dilahirkan dan dibesarkan di Seoul, tapi dia suka makanan tradisional.
- Beri itu kepada saya. - Saya boleh angkat.
- Tidak mengapa. Saya boleh bawa. - Mari pergi
Apa? Okey, baiklah.
Jadi, biar saya cerita kenapa ada patung kepala kuda atas meja saya.
Ini Mendelssohn, kuda yang memenangi Perlumbaan Kentucky...
sebanyak dua kali.
Awak semua tahu Mendelssohn, betul Lagu musim bunga.
Jadi, sama seperti kuda ini,
saya takkan terganggu. Saya hanya mahu menuju ke hadapan.
Saya tidak lupa asal-usul saya. Dengan ingat tentang perkara itu...
Pengerusi Jang sudah tiba.
Oh Tuhan.
Awak semua sudah ada di sini.
Saya minta maaf kerana terlewat.
Gembira dapat bertemu dengan awak lagi hari ini.
Awak bukan di sini kerana mahu bincang sesuatu yang serius, bukan?
Tidak.
Apa maksud awak?
Kenapa awak tiba-tiba sebut tentang konduktor itu?
Esok konsert sulung dia akan diadakan.
Awak suruh kami pecat dia sejurus selepas dia dilantik?
- Kita akan jadi bahan ketawa. - Sebenarnya...
awak tidak perlu rasa terlalu sensitif tentang perkara ini.
Percayakan dia...
untuk ketuai konsert ulang tahun ke 20 Fiharmonik Shinyoung,
iaitu sebuah orkestra dengan sejarah yang panjang,
Saya tidak rasa yang dia cukup berpengalaman untuk itu.
Itu baru sahaja terlintas dalam fikiran saya tadi.
Tidak berpengalaman?
Si tidak guna itu.
Jadi, kenapa jika dia ada buat sumbangan?
Kita adalah sebuah orkestra dengan sejarah selama 20 tahun.
Dia baru sertai kita beberapa hari lalu.
Berani dia suruh kita pecat konduktor?
Dia tidak suruh kita pecat Maestro Nam.
Cuma dia nampak tidak berpengalaman.
Itu perkara yang sama.
Saya sudah cakap dia akan timbulkan masalah, bukan?
Saya pasti jabatan pemeriksa akan cakap tentang anak dia.
Bagaimana awak akan uruskan hal itu?
Zaman sekarang rasuah boleh jadi satu masalah yang serius.
Itu takkan jadi masalah selagi awak tidak wujudkannya.
Kenapa awak sering mencelah?
Bukan kolej itu sudah cukup untuk awak?
Ambil wang dari kolej itu sudah tidak cukup untuk awak?
Saya ambil duit? Soo Hyang.
Apa kedudukan awak untuk tengking saya sekarang?
Tempat ini masih beroperasi disebabkan saya.
Profesor Kang.
Jangan panggil nama saya di tempat kerja.
Saya ketua pengarah di sini.
Saya akan tanya ayah saya kenapa tempat ini masih beroperasi.
Tolong tahu bila awak tidak sepatutnya mencelah.
Oh Tuhan.
Apa masalah Profesor Kang dengan Pengerusi Jang?
Kenapa dia benci sangat?
Awak tahu apa-apa tentang ini?
Hari ini, mungkin kerana Maestro Nam.
Dia rapat dengan Profesor Kang sejak zaman kolej lagi.
Dan, Profesor Kang juga rasa bangga kerana temui Maestro Nam.
Kenapa Pengerusi Jang sebut tentang Nam Ju Wan?
Dia tidak suka Nam Ju Wan?
Saya tidak boleh baca fikiran dia.
Sebagai langkah berjaga-jaga,
carikan sebab munasabah untuk saya pecat dia.
Kita perlukan sebab untuk pecat lelaki itu jika kita perlu.
Kita perlukan sebab yang munasabah.
Baiklah.
Okey.
Maestro Nam, nenek awak cakap dia tidak boleh tidur di rumah awak.
Dia cakap rumah itu terlalu mewah.
- Jadi? - Saya bawa dia ke rumah saya.
Tidak, bukan rumah mak cik saya. Rumah saya.
Dia boleh tidur di bilik saya.
Baiklah. Saya akan pergi ke sana apabila saya sudah selesai.
- Baiklah. - Selamat tinggal.
(Profesor Kang)
Kenapa awak ada di sini?
Pengerusi Jang mahu jumpa. Saya datang daripada mesyuarat itu.
Saya rasa tidak sedap hati tentang semua ini.
Rasanya dia tau sesuatu. Itu sebab kenapa dia lakukan semua ini.
Saya tidak pasti jika dia tahu atau dia cuma pura-pura.
Tapi, dia ada sebut tentang awak.
Saya?
Jika keadaan jadi buruk, awak perlu berehat selepas konsert sulung itu.
Awak perlu bersedia...
- sekiranya perkara itu berlaku. - Berehat?
Jadi, itu maksudnya awak akan pecat saya?
Saya langsung tidak buat salah. Saya tidak sepatutnya dipecat.
Saya tidak pernah cakap yang awak ada buat salah.
Semua orang tahu orkestra itu telah terselamat disebabkan awak.
Jadi, kenapa? Kenapa awak mahu pecat saya?
Kami boleh cari alasan dengan mudah.
Awak cuma dipecat. Tiada alasan lain.
- Awak perlu halang perkara itu. - Saya akan buat yang terbaik.
Tapi, saya cuma beritahu awak sekiranya keadaan jadi teruk.
Awak fikir pecat saya akan selesaikan semua masalah?
Jika dia tahu sesuatu dan ini agenda dia, awak mangsa seterusnya.
Awak fikir saya akan berdiam diri jika awak pecat saya?
Saya takkan jatuh bersendirian.
Hei. Awak serius sekarang?
Awak juga...
cari barang Hong Yi Young?
Ataupun...
awak sudah jumpa dan ia ada dalam simpanan awak?
Awak tidak fikir semuanya akan okey asalkan...
kita cari dan hapuskannya, bukan?
Itu tidak bermaksud apa-apa.
Disebabkan benda tidak bermakna itu, Kim lan mati.
Fikirkan mengenainya.
Saya tahu semua yang awak lakukan.
Jika awak mahu sembunyikannya, awak patut bunuh saya.
Awak akan bunuh saya juga?
Saya tidak boleh percayakan semua ini.
Hei, kenapa pula saya mahu bunuh seseorang? Itu mengarut.
Ini semua berlaku kerana awak.
Kerana awak, Kim lan mati.
Jika awak tidak berikan pisau itu kepada Hong Yi hari itu...
Hentikan.
Akhirnya, hidup dia jadi huru hara disebabkan awak.
Awak juga bunuh Kim lan. Awak pembunuhnya. Faham?
Saya suruh awak hentikannya...
sebelum saya hilang sabar.
Awak yang bunuh lan?
Awak langsung tidak cam pisau ini?
Awak tikam Kim lan dengan pisau ini.
Disebabkan awak, Kim lan mati.
Jika awak tidak berikan pisau itu kepada Hong Yi pada hari itu...
Siapa di sana?
Siapa awak?
Kenapa awak buat kami begini?
Siapa awak?
(Saya Mahu Dengar Lagu Awak)